+ نوشته شده در شنبه دهم دی 1384ساعت 23:26 توسط اشنای غریب
|
احساسم را به من باز پس دهید که زیستن بدون احساس بودن ، از نبودن هم سخت تر است ... چه شده است چراروح مرا به زنجیرمی کشید؟سایه لطفتان هیمه ی آتشی است که بر جان من شعله می کشد، رهایم کنید...خدا ، انسان و عشق این است امانتی که بر دوش آدم سنگینی می کند...
