"لحظه های تلخ و شیرین"

من دوست سارا هستم(م)

واسه سارا مشکلی پیش اومده که نمیتونه تا یه مدت بیاد

فعلا

همین...

سلام به همه ی دوستای مهربونم.سال نو رو به همتون تبریک میگم. امیدوارم سالی پر از عشق و امید و موفقیت همراه باشادی وسلامتی در پیش داشته باشین.

راستشو بخواین میخوام یه ماجرای جالبی رو براتون تعریف کنم.چند روز پیش ندا رو دیدم یکی از دوستای دورهِ  دبیرستانم بود . یه دختر پر حرفو شیطون.

ساعت ۷:۱۰ بود جلو آموزشگاه منتظر بودم آقای پدربیاد دنبالم که ندا رو دیدم بعد از احوالپرسی فهمیدم مسیرمون یکیه ازش خواستم چند دقیقه منتظر بمونه تا با هم بریم ولی چشمتون روز بد نبینه همین چند کلمه رو که گفتم یه دفه شروع کرد مثل رادیو به حرف زدن.

دیگه عمرا سوار ماشین بشم.اصلا فکرشم نکن. خواهش و التماس و گریه و تمنا هم فایده نداره.کار ما از این حرفا گذشته.اصلا اگه قهرم کنی باز رو حرف خودم هستم.می پرسی چرا؟!الان میگم  برادر بنده رو که میشناسی امسال ١٨ سالش تموم شد. یعنی رفت تو ۱۹ سال. یه روز که به طور اتفاقی میخواست فوتبال ببینه تلوزیون داشت از این مسابقه های رالی نشون میداد.آقا داداش ما هم که عموما و اصولا و کاملا آدم جوگیری تشریف دارن با دیدین صحنه های تعقیب و گریز ماشینها تصمیم گرفت گواهی رانندگی بگیره.ما که مشکل نداشتیم تازه من از خدام بود برادرم هر چه زودتر گواهی نامش رو بگیره تا منو ببره بگردونه. اما همه ی اینا فقط خیال بود.چون بعد از ثبت نام یعنی دقیقا سی جلسه بعد از با یک نامه مهر و امضا شده با اثر انگشت مربیش برگشت خونه .مضمون نامه رو عینا میگم تا خودت متوجه اصل قضیه بشی . « خواهش میکنم ... التماس میکنم... این کار آموز جوان را نفرستید...به خدا ایشان آی کیو خوبی دارند ... ولی این یک مورد را بیخیال شوید... همین جا اعلام میکنم اگر یک بار دیگه ایشان را در آموزشگاه ببینم سر به کوه و بیابان میگذارم ... باور کنید یک تار مو تو سر من باقی نمانده ...» (بقیه نامه رو هم نگفت لطف بزرگی در حقم کرد.)بعد دوباره شروع کرد:البته تو ادامه ی نامه نوشته بود که برادرم این نامه رو نخونه. احتمالا ترسیده بود آقا داداش ما افسرده بشه.تازه وقتی برادرم مضمون نامه رو پرسید تمام کلمات رو برعکس کردم و به خوردش دادم و براش توضیح دادم به دلیل اینکه سطح علمی رانندگی ش خیلی بالاست این آموزشگاه دیگه به دردش نمیخوره وبهتره بره یه آموزشگاه دیگه. اما برادرم مخالفت کرد و گفت من تازه با این آقاهه رفیق شدم نمیدونی چقدر باحاله!هر روز با دیدین من این قد خوشحال میشه که میره تو حیاط وجیغ میکشه. ولی نمیدونم چرا موهاش داره میریزه (این جوریشو دیگه ندیده بودم)

وقتی حرفهای برادرم را شنیدم مطمئن شدم که به خاطرنجات جونه یه انسان بیچاره هم که شده باید دست از سر این آموزشگاه برداریم .بالاخره با هزار بدبختی و بهانه آقا داداش ما توی یه آموزشگاه دیگه ثبت نام کرد وبالاخره بعد از ١٢ مرتبه امتحان در حالی که مسئول امتحان عملی و تئوری از دیدن قیافه ی هر روز برادرم حالش گرفته بود به زور یه تکه ورقه بهش داد و بالاخره بعد از گذ شت ۶ ماه با یه تکه کاغذ اومد خونه. بله  اون بالاخره با سماجت وپشتکارگواهی نامه اش رو گرفته بود.از فرداش حس خواهر دوستانش گل کرد و گفت هر جا بری میرسونمت.منم چون تو یه روزنامه خونده بودم نباید ذوق جوونا رو کور کرد قبول کردم که ای کاش نمی کردم. مگه دستم به نویسنده ی اون مقاله نرسه میدونم باهاش چی کار کنم.خلاصه سوار ماشین شدیم نمیدونم چرا همش قیافه ی مربی سابق برادرم در نظرم مجسم میشد.ماشین که راه افتاد توی راه خیلی اتفاقا افتاد که چند تاشو برات میگم.مثلا وقتی به اولین چراغ قرمز رسیدیم برادرم رد شد.وقتی چراغ سبز میشد ایشون ماشینو نگه میداشتندو هی خاموش میکردند وقتی هم به خط عابر پیاده رسیدیم وکودکی در حال عبور بود حس بشر دوستانش گل کرد و از ماشین پیاده شد وکودک رو از خیابون رد کرد ووقتی دوباره سوار ماشین شد ترافیک سنگینی راه انداخته بودوآلودگی صوتی ایجاد کرده بود.آخرین صحنه ای هم که یادم میاد اینه که آقا داداش میخواست به قول خودش سبقت بگیره اونم از یه تریلی ۱٨ چرخ بعد به جای اینکه بوق بزنه با دست به راننده اشاره میکرد و میگفت آقا برو کناربعدم پاشو گذاشت رو گاز و...

دیگه یادم نمیاد که از تریلی سبقت گرفت یا نه!.! فقط میدونم منو با داداشم آوردن تو یه ساختمون داداشم همش ادای رانندگی در میآورد. مربی سابق داداشم هم اومده بود که کچل شده بود فقط یه دونه مو رو سرش مونده بود که سعی میکرد اونم بکنه. تازه وقتی از ساختمون بیرون اومدیم دیدم سر در ساختمون نوشته بود بیمارستان...

وااااای نمیدونین مغزم داشت به جای ندا هنگ میکرد. ۲۵ دقیقه بود که داشت یه ریز حرف میزد وتعریف میکرد...خدارو شکر آقای پدر رسید و نجاتم داد وگر نه ممکن بود من یه چیزی از دهنم بپرونم و ندا دوباره شروع کنه...

آرزومند آرزوهای پاکتان هستم و امیدوارم سال خوبی در پیش داشته باشین.

همین.

فرا رسیدن اربعین حسینی رو هم خدمت شما عزیزان تسلیت عرض میکنم.

برای پریدن مجالی نبود ...

ومن بالهای تو را

دو خورشید پیش از عبور سحر

سوختم...

تو رفتی...

و من سوگوار

دل مرده ام را سپردم به خاک...

و با سوزن بی کسی

دو چشم پر آشوب خود را

به راهی که پر بود از لحن آرام رفتار تو

دوختم ...

درختی پر از دل بر آمد زخاک...

سلام به همه ی دوستای خوبم، خواهر برادرهای گل و مهربونم .

حالتون خوبه؟این مدت که نبودم خیلی شرمندم کردین ای ول بابا دست مریزاد.

منم به خاطر اتفاق تلخی که تو سامرا و کاظمین افتاده و عمل زشتو دلخراش بمب گذاری در حرم امام هادی (ع) و امام حسن عسگری(ع) خیلی متاسف و متاثرم ولی مطمئنم خدامیدونه چطور جواب این کارو بده.

امروز که بعد از مدتی تاخیر به وبلاگ سر زدم، خوشحال شدم. ولی بیشتر متعجب که انتظار نداشتم این همه نظر لطف رو ببینم.

در هر صورت ببخشید و خرده مگیرید. چون مدتی درگیر مسائل شخصی بودم٬ و ترجیح دادم بجای نوشتن و گفتن٬ مدتی ببینم و بشنوم.

شاید تعجب کنید، ولی دوستایی که در جریان هستن میدونن که قرار بود یکی دو ماهی برم

مرخصی، اما زودتر از موعد مقرر برگشتم.نمیدونم خوشحال باشم یا ناراحت اما از اینکه دوباره اومدم تا بنویسم و پیشتون باشم خیلی خوشحالم.

از همه ی عزیزانی که تو این مدت اومدن و سر زدن ممنونم وشرمنده ی همتونم.

فرا رسیدن ماه محرم ، ماه خون ،ماه عزا وماتم  رو به همه ی شما تسلیت میگم.

گویند : 

 در زمان یوسف ابن حجاج چون آن لعیم دید روزبروز بر زوار حضرت اباعبدالله الحسین افزوده میشود و شیعیان  آن حضرت از راههای دور و نزدیک به زیارت حرم مطهر آن حضرت میروند دستور دارد من بعد هر کس بخواهد به زیارت آن حضرت برود دست راست  زائر بریده شود باز هم از خیل مشتاقان و عشاق آن حضرت کم نشد و عشاق در صف طولانی منتظر بریده شدن دست خود و زیارت آن حضرت بودند و بدون اینکه خم به ابرو بیارند مشتاقانه پس از بریده شدن دست خود بسوی مراد خود با بال بریده بریده پر میگشودند و در این بین پیرزن نحیفی پیش آمد و دست چپ خود را دراز کرده و درخواست کرد ببرید تا به زیارت حضرتش نائل شوم چون گفت دستور داده اند دست راست را ببریم چادر خود را کنار زد و گفت آنرا دفعه قبل بریده اید در راه حسین دادن دست چیزی نیست حاضرم هزاران بار سر خود را بدهم آری این است فلسفه شیعه

راستی چرا حسین ، حسین شد؟! یکی از علما تعریف میکند :

روزی حاکمی راه خود را گم کرد و در طوفانی سهمگین گرفتار شد و به کلبه ای پناه برد که متعلق به پیرزن و پیرمردی بود که حاکم را نمیشناختند آنها به نحو احسن از حاکم بعنوان یک مهمان نا شناس پذیرائی کردند بزو گوسفندی داشتند که از طریق آنها امرار معاش میکردند  آنها را نیز کباب کردند تا پذیرائی از مهمان تکمیل گردد پس از دو روز طوفان پایان یافت و حاکم و همراهان خداحافظی کردند و رفتند حاکم در قصر خود از حاظرین نظر خواست که در عوض دو حیوان و پذیرائی چه چیزی به آن پیرزن و پیرمرد بدهد هرکس چیزی میگفت یکی میگفت ده راس دیگری میگفت پنجاه راس حقشان است و هرکس چیزی میگفت و در آخر پادشاه گفت : تمام اموالم و تاج و تختم چون آنها تمام آنچه داشتند دادند . بنظر شما اجر حسین که همه هستی خود را در راه خدا داد و در روز الست که خدا ازموجودات پیمان میگرفت و هیچ موجودی از جمادات و حیوانات و کوهها و کل مخلوقات یارای قبول مصائب کربلا نبود حسین تنها این مصائب را قبول کرد چیست ؟ خدا قربانی ابراهیم را در مسلخ عشق پس داد و قربانی حسین را قبول کرد و حتی گویند خون علی اصغر نیز از آسمان برنگشت و حضرت دوست آن را در سطح اعلی قبول کرد . . .

                                                            همین

شهادت سرور و سالار شهیدان و علمدار با وفایش اسطوره عشق و وفا قمر منیر بنی هاشم و یاران با وفایش بر همگان تسلیت باد .

دوسِتون دارم و التماس دعا ...

 عاشقان عیدتان مبارک!..

و فردا عيد قربان است ، عيد اضحی ... فردا روزی بود که ابراهيم قربانی عظيمی را به مسلخ عشق برد تا به معشوق نشان دهد که عاشق است ، قربانی ابراهيم پاره ای از تن خويش بود ، تنها جگرگوشه اش که پس از سالها به او هديه داده شده بود را اکنون می بايد که ذبح ميکرد ، و چه سخت است تصميم گرفتن در اين شرايط ، اگر ما بوديم و معشوقی که هميشه دم از عشق او ميزديم به ما امر ميکرد که برای اثبات عشقمان عزيزترين چيز زندگيمان را فدا کنيم آيا چنين کاری ميکرديم؟ ، حال چه رسد به اينکه اين عزيزترين چيزت فرزندت و پاره تنت باشد ... آری فرداست که بايد ما نيز قربانی ای به درگاه معشوق تقديم کنيم ، ولی چه هديه ای را ميتوان به نزد معشوق برد که از ما قبول کند برای قربان کردن ، من که دستم خاليست و چيزی بجز دلم ندارم که قابل باشد ، هر چند که اين هديه ناقابل نيز از جانب هموست و از جنس روح او که در کالبد من دميده است آنرا ، ولی ديگر چيزی باارزشتر از اين هديه برای او ندارم ، دلم را ميگيرم به روی دست و به درگهش ميبرم تا که آنرا ذبح کند ، تا اميال شيطانی مرا قربانی کند و سرشت نيک انسانی را جايگزين کند ، سرشتی که سرشار باشد از عشق و محبت به خدا و انسانها ، سرشتی که دغدغه ی عشق مقدس و خدا ، دغدغه ی ياری به انسانها و دردمندان و همه و همه داشته باشد ... آيا برای قربانی شدن دلم آماده است يا نه؟ ، امروز که با معشوق در صحبت بودم به من قول داد که هديه ام را قبول نمايد ، ديگر نميدانم که تا فردا چه پيش خواهد آمد ، با اميد امشب را به سحر خواهم رسانيد ، همان اميدی که با آن ديشب را به سحر رسانيدم و اميدم به ياس نگراييد ، اميد به معشوقی بزرگ و مهربان که کسی را از درگهش نميراند ، و زير لب زمزمه ميکنم : هر ناز که بفروشی ، من مشتری نقدم .. جانا سر من بستان اينک تو به بيعانه . . .

سلام دوستای گلم .خوبین!؟ما هم اگه روزگار بزاره بد نیستیم.

راستش همون طور که گفتم من تازه شروع به این کار کردم(وبلاگ نویسی)البته خودم، هم شاعرم وهم نویسنده ی خوبیم.(از افعال معکوس استفاده وکردم.)

خوب جونم واستون بگه نمیدونم شما هم جز وبلاگ نویسها یی هستین که کلی طرفدار دارنو بالای۳۰۰ کامنت و ...

به چند تاشون که سر زدم دیدم بابا ای ول چقد طرفدار !!! اما خداییش شما بگین من که گیج موندم چطور ممکنه؟؟

خوب هر کی دوست داشت تو قسمت نظرات منو از این وضعیت در آره. (میگم چطوره منم جایزه تعیین کنم برا کسی که کامنت زیاد بده؟ نظرتون چیه؟؟

ولی اینم بگم من آدم قانعییم این وبلاگم برا این ساختم که اولا کمی از تنهاییمو با شما دوستای گلم قسمت کنم و دوم این که یه راهی بشه که بتونیم از تجربه های علمی، فرهنگی ،ومهمتر از همه احساسی هم دیگه استفاده کنیم.

آرزومند شادی و موفقیت برای تمامی عزیزان...

من بعد از این دوستی ام را با کسی قسمت نخواهم کرد!!

در دل سنگی این آدمک ها جایی برای دوستی نیست...

جایی برای محبت نیست!..

چرا که نامردان سنگ صبورم را شکستند!..

آری سنگ صبورم را !..

من تنها هستم و تنها خواهم ماند!!!

 تنها تر از تنهایان..........

از همه ی دوستایی که لطف کردنو به وبلاگ نوپای بنده اومدن ونظر دادن ممنونم.

             قصه ی سفر

می ری سفر برو ولی عاشقیامو پس بیار

 اشکا فدای قدمت ولی چشامو پس بیار

نفس نفس صدا شدم برای از تو دم زدن

باشه !نمی مونی نمون ولی صدامو پس بیار...

همیشه حتی توی خواب تو رو تو فردام میدیدم

فردا باشه واسه خودت  گذشته هامو پس بیار...

سکوت کوچه های شب با پرسه مون نمی شکست

سکوت کوچه واسه تو  صدای پامو پس بیار ...

عشق تو خونِ تو رگام تموم تار و پود من

عشق  و جنون و بی خیال خون رگامو پس بیار...

نت به نت غرور من چکید و پات ترانه شد!

 می ری برو خوب به درک ترانه هامو پس بیار........

                                   سلام   

فرا رسیدن سال نو میلادی رو به تمام دوستان مخصوصا" دوستان مسیحی تبریک میگم. امیدوارم سال خوبی در پیش داشته باشین.

یه خاطره

یه روز مونده به کریسمس دوباره با چند تا از بچه ها قرار گذاشتیم که بریم به بچه های بی سرپرست تو  بهزیستی سر بزنیم. بچه هایی که هیچ کس و ندارن ویا دارنو فراموش شدن. بعضی هاشونم به خاطر معلولیت جسمی از خانواده ترد شدن و...

درسته که تحمل دیدن این صحنه ها برامون خیلی سخت بود اما شوق دیدار بچه ها دوباره کاره خودشو کرد. بالاخره یه سری اسباب بازی خریدیمو رفتیم. بچه هارو جمع کردند تو یه اتاق. جلوی در که رسیدیم سروصدای بچه ها رو که شنیدیم با خوشحالی سه تایی درو باز کردیمو با فشار رفتیم تو .

بچه ها با دیدین این صحنه ساکت شدن.ما هم با خنده سلام دادیم و اونا هم با خنده جواب دادن:سلام

بعد کلی باهاشون بازی کردیمو حرف زدیم.به خاطر مناسبت فردا از شب کریسمس وحضرت مسیح و عید براشون گفتیم. از بابا نوﺋل گفتیم.بچه ها هم سوال هایی که تو ذهنشون بود میپرسیدن. بعد برا اینکه یه کم اوضاع رو آروم کنیم ازشون خواستیم ساکت باشن تا یه سوال بپرسیم. خوب بچه ها حالا که فهمیدیم بابا  نوﺋل کیه اگه ببینینش ازش چی میخواین؟!! دوباره سرو صدا بلند شد خاله من بگم؟ خاله من بگم؟... من ازش یه گونی عروسک میخوام... من ازش یه کتاب قصه میخوام... من ازش مداد سحرآمیز میخوام.... صدای فرشته هم بلند شد خاله منم بگم !؟ آره فرشته ی من بگو خاله  خاله من ازش میخوام دو تا از ستاره های آسمونو برام بیاره. یه لحظه بغض گلومو گرفت. بچه ها کمک کنین فرشته بیاد جلوتر. خوب فرشته جون حالا چرا دو تا؟ خاله میخوام اون ستاره هارو بذارم روی چشمام تا با نورشون بتونم همه چیزو ببینم .همه ی بچه ها ساکت بودن نمی تونستم جلوی خودمو بگیرم یلداو مرجان زود از اتاق رفتند بیرون دست فرشته رو گرفتم و بوسیدم و گفتم: فرشتهِ خوشگلم آخه ستاره ها مال آسمونن تازه ما هممون فقط یه ستاره تو آسمون داریم ، یه چیز دیگه ازش بخوا، سرشو انداخت پایین و آروم گفت نه خاله من هیچ چی نمیخوام .دلم خیلی گرفت صدای بچه ها بلند شده بود و داد میزدند خاله من ستارمو میدم به فرشته تا بشه دو تا،، خاله میشه من ستارمو بدم به فرشته؟!دیگه نمیدونستم چی بهشون بگم صداقت بچه ها، دلهای پاکشون، چشمهای معصومشون، پاک منو محو خودش کرده بود. از سوالم پشیمون شده بودم. مرجان و یلدا هم اومدن تو. بعد از مدتی که بچه ها از اون حالو هوا بیرون اومدن یلدا گفت یکی از بچه ها از وقتی ما اومدیم گوشه ی اتاق نشسته و هیچ چی نمیگه. از بچه ها اسمشو پرسیدیم آنا یه بچه مسیحی بود با مرجان رفتیم پیشش. دستشو گرفتمو تو چشماش نگاه کردم. شروع کرد به حرف زدن :خانم میخوای بدونی منم از بابا  نوﺋل چی میخوام؟تعجب کردم که تونست به زبون ما صحبت کنه گفتم اگه دوست داری بگو . من اگه بابا  نوﺋلو دیدم بهش میگم: پدر مادرم منو ازت خواستنو تو آرزوشونو برآورده کردی حالا من اونارو ازت میخوام. خیلی تعجب کردم. وقتی مادر یلدا اومد( که مدیراونجا بود )ماجرا رو بهش گفتیم. بدش ازش پرسیدیم که آنا چطور به اونجا آورده شده؟فهمیدیم مادرش مسیحی  بودو پدرش مسلمان. پدر، مادر آنا بعداز ۱۲ سال بچه دار میشن که مادرش موقع تولدِ آنا فوت میکنه و پدرش یک سال بعد از مرگ همسرش مریض میشه و...مادربزرگش تا هفت سالگی بزرگش میکنه و بعد، اونم ... اینطوری شد که آنا به اونجا آورده شد ...

اون روز خیلی دلم گرفته بود.   وقتی برگشتیم خونه آروم و قرار نداشتم. همش فکرم پیش بچه ها بود. نمیتونستم با خودم کنار بیام، مگه به کدوم گناه ناکرده محکوم به چنین زندگی شدن؟! اما وقتی یادم افتاد که خیلیهاشون چطور با نقص هایی که دارن کنار اومدنو شکایتی ندارن از خودم خجالت کشیدم. امیدوارم صبر و بردباری رو ازشون یاد بگیرم.حالا منم میگم از بابا  نوﺋل چی میخوام؟!میخوام شب کریسمس آرزوی این بچه هارو بر آورده کنه.

 همین...

با سلام

سالروز شهادت نهمین امام شیعیان جوادالاﺋمه رو بر تمام شیعیان و دوستداران آن امام تسلیت میگم.

                من نگویم که ثنا گوی توام

                               ساﺋل کوی توام

                     ساﺋل لبخند تسیکین توام

                 گر بدم یا خوب مسکین توام

                   ناامید از لطف بی حدم مکن

                                       ردم مکن...

کسانی که فکرهای بزرگی دارند راجع به باورهای مختلف گفتگو میکنند .

افرادی که فکر های میانه دارند در مورد وقایع گفتگو میکنند .

و کسانی که فکرهای کوچک دارند درباره دیگران صحبت میکنند .

                                                  انشاالله که همه تون از گروه اولین هستید .

موفق باشید

در خواب ديدم كه با خدا مصاحبه می كردم
خدا از من پرسيد: دوست داری با من مصاحبه كنی؟
پاسخ دادم: اگر شما وقت داشته باشيد.
خدا لبخندی زد و پاسخ داد:
زمان من ابديت است... چه سؤالاتی در ذهن داری كه دوست داری از من بپرسی؟
من سؤال كردم: چه چيزي درآدمها شما را بيشتر متعجب می كند؟

خدا جواب داد....

اينكه از دوران كودكی خود خسته می شوند و عجله دارند كه زودتر بزرگ شوند و دوباره آرزوی اين را دارند كه روزی بچه شوند.
اينكه سلامتی خود را به خاطر بدست آوردن پول از دست می دهند و سپس پول خود را خرج می كنند تا سلامتی از دست رفته را دوباره باز يابند.
اينكه با نگرانی به آينده فكر می كنند و حال خود را فراموش می كنند به گونه ای كه نه در حال و نه در آينده زندگی می كنند.
اينكه به گونه ای زندگی می كنند كه گويی هرگز نخواهند مرد و به گونه ای می ميرند كه گويی هرگز نزيسته اند.

دست خدا دست مرا در بر گرفت و مدتی به سكوت گذشت....

سپس من سؤال كردم:
به عنوان پرودگار، دوست داريد كه بندگانت چه درسهايی در زندگی بياموزند؟

خدا پاسخ داد:
اينكه ياد بگيرند، نمی توانند كسی را وادار كنند تا بدانها عشق بورزد. تنها كاری كه می توانند انجام دهند اين است كه اجازه دهند خود مورد عشق ورزيدن واقع شوند.
اينكه ياد بگيرند، كه خوب نيست خودشان را با ديگران مقايسه كنند.
اينكه بخشش را با تمرين بخشيدن ياد بگيرند.
اينكه رنجش خاطر عزيزانشان تنها چند لحظه زمان می برد ولی ممكن است ساليان سال زمان لازم باشد تا اين زخمها التيام يابند.
ياد بگيرند، كه فرد غنی كسی نيست كه بيشترين ها را دارد بلكه كسی است كه نيازمند كمترين ها است.
اينكه ياد بگيرند، كسانی هستند كه آنها را مشتاقانه دوست دارند اما هنوز نمی دانند كه چگونه احساساتشان را بيان كنند يا نشان دهند.
اينكه ياد بگيرند، دو نفر می توانند به يك چيز نگاه كنند و آن را متفاوت ببينند.
اينكه ياد بگيرند، كافی نيست همديگر را ببخشند بلكه بايد خود را نيز ببخشند.

با افتادگي خطاب به خدا گفتم:
از وقتی كه به من داديد سپاس گذارم.
و افزودم: چيز ديگری هم هست كه دوست داشته باشيد آنها بدانند؟

خدا لبخندی زد و گفت...

فقط اينكه بدانند من اينجا هستم

"هميشه"

موفق باشین

سلام به همه ی دوستای عزیزم

ولادت پیامبر دین مسیح حضرت عیسی بن مریم  رو بر تمام دوستان مخصوصا عزیزان مسیحی تبریک میگم.